Zonnepanelen inspectie met drone: defecte panelen vinden

De opbrengst van je dak zakt een paar procent en je weet niet waar het zit. Op het dashboard van de omvormer zie je alleen een lijn die lager ligt dan vorig jaar. Welk paneel dat veroorzaakt, staat er niet bij.

Bij een zonnepanelen inspectie met drone vlieg ik het hele veld af met een warmtebeeldcamera en een gewone camera. Een paneel dat elektrisch niet goed meewerkt wordt warmer dan zijn buren, en dat verschil zie je van boven meteen.

Dit is wat zo'n vlucht in de praktijk aanwijst, wanneer je ervoor moet vliegen en wat het niet oplost.

Waarom een kapot paneel warm wordt

Een zonnecel die geen stroom kan afgeven, zet het licht dat erop valt om in warmte. Dat gebeurt bij een breuk in de cel, bij een slecht contact of als een cel permanent in de schaduw ligt.

Op het warmtebeeld levert dat een duidelijk patroon op. De rest van het paneel heeft dezelfde temperatuur als het dak eromheen, en die ene plek steekt eruit.

Aan de bovenkant zie je daar meestal niets van. Het glas is heel, de lijst zit vast, het paneel ziet er uit als alle andere.

Wat je op een bedrijfsdak tegenkomt

De patronen die ik het meest zie, in ongeveer deze volgorde:

• Losse hotspots: een of twee warme plekken binnen een paneel, vaak rond een enkele cel. Dat is schade in het paneel zelf.
• Een heel paneel dat warm oploopt: het paneel doet niets meer en staat als het ware stil in de reeks.
• Een hele rij die afwijkt: dan zit het vaker in de verbinding of de omvormer dan in de panelen.
• Warme randen door vervuiling: aanslag, mos of een laag vuil langs de onderrand van het paneel, waar het water blijft staan.
• Schaduw die er bij de bouw nog niet was: een nieuwe ventilatie-unit, een opbouw, een boom die doorgegroeid is.

Dat laatste punt klinkt klein en is het niet. Een paneel dat een deel van de dag in de schaduw van een afvoerpijp staat, trekt de hele rij waar het in zit mee naar beneden.

Wat je op dezelfde vlucht van het dak meeneemt

Een drone hangt boven het dak en kijkt niet alleen naar de panelen. In dezelfde vlucht leg ik vast hoe het dak eronder eraan toe is, en dat is bij een vol zonnedak zelden overbodig.

Plassen die blijven staan tussen de rijen, een opstaande naad bij een doorvoer, grind dat weggewaaid is, ballast die verschoven is. Dat zijn dingen die je bij een volgelegd dak vanaf de rand niet meer ziet.

Over wat je op zo'n dak verder aantreft schreef ik eerder uitgebreider in dakinspectie met drone op een plat dak.

Zoek je vocht in de dakisolatie zelf, dan is dat een ander soort vlucht met andere voorwaarden. Die staat beschreven in warmtebeeld dakinspectie en vocht in isolatie.

Wanneer je moet vliegen voor een bruikbaar beeld

Een warmtebeeld van panelen werkt alleen als er genoeg zon op het dak valt. Het verschil tussen een goed en een slecht paneel ontstaat namelijk door het licht dat erop komt.

In de praktijk betekent dat: een heldere dag, zon hoog genoeg, en liefst weinig wind. Bij dik bewolkt weer meet je vooral de buitentemperatuur en zie je nagenoeg niets.

Daarnaast moeten de panelen aan staan en stroom leveren. Een veld dat uitgeschakeld is, geeft een heel ander beeld, en dat beeld kun je niet gebruiken om een defect aan te wijzen.

Dat maakt zo'n vlucht gevoelig voor planning. Ik kijk daarom liever naar een paar mogelijke dagen dan naar een vaste datum, en dat komt bij de werkwijze van tevoren aan de orde.

Wat de vlucht niet oplost

Een warmtebeeld wijst een plek aan. Het zegt niet waarom die plek warm is.

Of een paneel vervangen moet, een connector opnieuw gezet moet worden of een string anders geschakeld moet worden, bepaalt een installateur met een meting aan de installatie. De beelden vertellen hem waar hij moet beginnen, zodat hij niet het hele dak langs hoeft.

Datzelfde geldt voor het dak eronder. Een dronerapportage is geen gecertificeerd bouwkundig oordeel, maar een onderbouwde aanwijzing van waar iets aan de hand is.

En of een vlucht op jouw locatie kan, hangt af van de omgeving, het luchtruim en de omstandigheden op de dag zelf. Dat beoordeel ik vooraf en niet pas als ik er sta.

Hoe zo'n opdracht verloopt

In grote lijnen gaat het zo:

1. Ik kijk naar de locatie: wat ligt eromheen, waar kan ik opstijgen, geldt er iets bijzonders voor het luchtruim.
2. We prikken een dag met geschikt weer, en de panelen blijven die dag gewoon in bedrijf.
3. De vlucht zelf duurt op een gemiddeld bedrijfsdak ongeveer een uur, inclusief opbouw.
4. Je krijgt de beelden met een overzicht van de plekken die afwijken, met hun positie op het dak.

Die positie is het punt waar het om draait. Een losse warme foto is leuk, maar een installateur heeft nodig dat hij weet welke rij en welk paneel het is.

Voor terugkerende controle, bijvoorbeeld een ronde per jaar na de winter, werkt een reeks vanaf vaste punten het beste. Wat dat qua omvang betekent staat bij de pakketten.

Voor wie dit het meest oplevert

Hoe meer panelen op een dak liggen, hoe moeilijker het is om er met de hand achter te komen welk paneel dwars ligt. Op een dak met een paar honderd panelen is een rondje lopen geen serieuze optie meer.

Ik vlieg dit soort daken in Helmond, Eindhoven en de rest van Zuidoost-Brabant: bedrijfshallen, distributiecentra, scholen en appartementengebouwen met een gezamenlijk dak.

Loopt de opbrengst terug of staat er een onderhoudsronde op de planning, dan kun je een locatiecheck aanvragen. Ik kijk dan eerst of de vlucht op jouw locatie kan en wat die zinnig oplevert, voordat er iets vastgelegd wordt.